تبلیغات
فتح - حامیان وحدت اسلامی

فتح

در فواد است ...



بسم الله الرحمن الرحیم
در مقالاتی که در رابطه با موضوع وحدت اسلامی در سایت زده شده است روی این نکته ما اصرار داشتیم که مساله ی اتحاد امت اسلامی مساله ای است که علما و بزرگان و رهبران شیعه همواره بر آن تاکید می کردند و آن را از مهمترین مسائل اسلامی می دانستند.
و این که مساله ی وحدت اسلامی بعد از انقلاب اسلامی از سوی امام خمینی رضوان الله تعالی علیه مطرح شده است کاملا فکر غلط و اشتباهی هست .
از این رو علما و بزرگانی که تاکنون از آنها به عنوان حامیان وحدت اسلامی نام برده ایم را فهرست وار عرض می کنم :
۱-
العلامة بهاء الملة و الدین محمد بن الحسین المشهور بالشیخ البهائی
۲- مرحوم آیت الله العظمی ملا محمد کاظم خراسانی
۳- مرحوم آیت الله العظمی میرزا محمد تقی شیرازی
۴- مرحوم آیت الله العظمی ملا عبد الله مازندرانی
۵- مرحوم آیت الله العظمی شیخ الشریعه اصفهانی
۶- مرحوم آیت الله العظمی سید محمد کاظم یزدی
۷- حضرت آیت الله العظمی سید صادق روحانی
۸- حضرت آیت الله العظمی شیخ لطف الله صافی گلپایگانی
۹- حضرت آیت الله العظمی سید علی سیستانی
مرحوم آیت الله العظمی سید محمد شیرازی قدس سره هم از جمله فقهایی هستند که بر روی مساله ی وحدت اسلامی تاکید کرده و در این زمینه تالیفاتی هم دارند .
از جمله ی این تالیفات کتاب ـ لکی لا تتنازعوا ـ است که معظم له در این کتاب به بررسی مساله ی وحدت و اتحاد امت اسلام پرداخته اند .

نگارنده بخشهایی از این کتاب را که اصلش به زبان عربی می باشد ذکر می کنم :
” لکی لا تتنازعوا صفحه ۱۴۴″
” الاستعمار و النزاعات ”
« روزی در اکثر خیابان های بغداد در گیری بین مردم پیش آمد و پشت این نزاع هم مسائل طائفه ای بود .
عده ی زیادی از شیعیان و اهل سنت زخمی شده بودند . دو طرف هم همدیگر را متهم می کردند که گروه مقابل متعرض به مقدساتمان شده است و به مقدسات ، اهانت و دشنام داده است .
و اگر حکومت وقت سریع وارد عمل نمی شد و مسببان را دستگیر نمی کرد این فتنه ی طائفیة نزدیک بود که در نقاط دیگر عراق هم سرایت کند .
وقتی از دستگیر شدگان سوال می کردند که سبب نزاع چه چیزی بود ، همه ی آنها می گفتند: ما نمی دانیم سبب اصلی در گیری از کجا شروع شد ؛ ما داشتیم از این خیابان عبور می کردیم که دیدیم درگیری بین شیعه و سنی هست بعد نتوانستیم خودمان را کنترل کنیم و وارد درگیری شدیم .
حکومت وقت بعد از تحقیق طولانی به این نتیجه رسید که سبب اصلی نزاع دو نفر بوده اند که یکی از آنها به امیر المومنین امام علی بن ابی طالب علیه السلام دشنام داده و دیگری هم به عمر بن الخطاب دشنام داده است و بعد از تحقیق برای پلیس روشن می شود که این دو نفر مسیحی بوده اند و این دو نه از یاران امام علی علیه السلام هستند و نه از یاران عمر هستند . به خاطر همین حکومت تمامی دستگیر شدگان را آزاد کرد .
در نهایت برای مردم معلوم شد که پشت این دو مسیحی هم سفارت دولت انگلستان بوده و این دو از جانب سفارت ماموریت داشته اند. »

” لکی لا تتنازعوا صفحه ۴۵ ”
« در سال ۱۹۲۰ انقلاب به رهبری رهبر اسلامی شیخ محمد تقی شیرزای قدس سره با حمایت و تلاش شیعیان بپاخاست ، اما رهبر حکیم انقلاب همکاری و مشارکت اهل سنت را اگر چه بشکل صوری از ضروریات دانست تا انگستان نتواند فریبکاری کند .
اما دولت انگلستان در مقابل انقلاب مردم عراق برای غلبه پیدا کردن و چیره شدن بر انقلاب راه هایی را پیگیری کرد :
۱- جدایی سنی از شیعه و القاء تفرقه بین این دو و سپس جنگ های طائفه ای ، تا تسلط دولت انگلیس بر کشور عراق باقی بماند همانطور که عادتشان از قدیم با کشور های تحت سلطه یشان همین گونه بوده است .
اما وقتی امام شیزای قدس سره سنی را رد کنار شیعه برگزید راه را بر انگلستان بست و هر وقت انگلیس خواست موضوع سنی و شیعه را پر رنگ کند و احساسات را بر انگیزد تدبیر رهبر انقلاب قوی تر از همه ی نقشه های آنان بود
۲- تقسیم عراق به دو منطقه یک مناطق شیعه نشین و آن عبارت باشد از نجف و کربلا و کاظمین و دوم مناطق سنی نشین همانگونه که قصدشان بود که یک منطقه ی سومی هم درست کنند و آن مناطق شمال عراق بود که اکثرا کردنشین هستند . همانگونه که مناطق شامات را به پنج قسمت تقسیم کردند .
و لذا انگلیس شروع به ترویج فکر تقسیم کرد . از یک طرف می گفت آیا بهتر نیست حکومتی شیعه باشد که در آن اهل سنت نباشد و از طرف دیگر می گفت آیا بهتر نیست حکومتی سنی تشکیل دهیم که شیعیان در آن مسئولیتی نداشته باشند ، اما رهبر انقلاب با تمام قوا با این فکر مقابله کرد و فرمود :
ان المسلمین کلهم وحدة واحدة و ان اختلفوا فی بعض الامور. »
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نوشته شده توسط: میثم در ۱۳۹۰ /۰۱ /۱۵
سایت نفوذی

دفتر دوم